Profectus in exilium Tubulus statim nec respondere ausus;
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed haec ab Antiocho, familiari nostro, dicuntur multo melius et fortius, quam a Stasea dicebantur. Duo Reges: constructio interrete. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. Tum Lucius: Mihi vero ista valde probata sunt, quod item fratri puto. Atqui pugnantibus et contrariis studiis consiliisque semper utens nihil quieti videre, nihil tranquilli potest. Quicquid enim a sapientia proficiscitur, id continuo debet expletum esse omnibus suis partibus; Nihilne te delectat umquam -video, quicum loquar-, te igitur, Torquate, ipsum per se nihil delectat? Invidiosum nomen est, infame, suspectum.
- Quid ergo?
- Ut alios omittam, hunc appello, quem ille unum secutus est.
- Istic sum, inquit.
- Maximas vero virtutes iacere omnis necesse est voluptate dominante.
- Eam stabilem appellas.
- Ipse Epicurus fortasse redderet, ut [redacted]tus Peducaeus, [redacted].
- Nos cum te, M.
- Quid ei reliquisti, nisi te, quoquo modo loqueretur, intellegere, quid diceret?
- Bestiarum vero nullum iudicium puto.
- Sic, et quidem diligentius saepiusque ista loquemur inter nos agemusque communiter.
- Homines optimi non intellegunt totam rationem everti, si ita res se habeat.
- Hoc loco tenere se Triarius non potuit.
Ad eas enim res ab Epicuro praecepta dantur. Certe nihil nisi quod possit ipsum propter se iure laudari. Eaedem res maneant alio modo. Oculorum, inquit Plato, est in nobis sensus acerrimus, quibus sapientiam non cernimus. Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest. At iste non dolendi status non vocatur voluptas. Quid censes in Latino fore? Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt; Nemo nostrum istius generis asotos iucunde putat vivere. Erit enim mecum, si tecum erit.
Quia, cum a Zenone, inquam, hoc magnifice tamquam ex oraculo editur: Virtus ad beate vivendum se ipsa contenta est, et Quare?
Praeclare enim Epicurus his paene verbis: Eadem, inquit, scientia confirmavit animum, ne quod aut sempiternum aut diuturnum timeret malum, quae perspexit in hoc ipso vitae spatio amicitiae praesidium esse firmissimum. Atqui haec patefactio quasi rerum opertarum, cum quid quidque sit aperitur, definitio est.
Non enim, si omnia non sequebatur, idcirco non erat ortus illinc. Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret? Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus.
Rhetorice igitur, inquam, nos mavis quam dialectice disputare? Semper enim ita adsumit aliquid, ut ea, quae prima dederit, non deserat. Nondum autem explanatum satis, erat, quid maxime natura vellet.
- Erit enim mecum, si tecum erit.
- Antiquorum autem sententiam Antiochus noster mihi videtur persequi diligentissime, quam eandem Aristoteli fuisse et Polemonis docet.
- Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn.
- Zenonis est, inquam, hoc Stoici.